مقرب درگاه

لبريز كرده آينه را آه زلف تو

حيف است در محاق شود ماه زلف تو

شب با هلال ماه صفر هم‎سفر شدم

با زائران كعبه به همراه زلف تو

هر ره كه مي‎رويم به زلف تو مي‎رسد

در امتداد سير الي الله زلف تو

اي زلف تو مقرب درگاه ذوالجلال

كي مي‎شوم مقرب درگاه زلف تو؟

از مسجدالحرام به ميخانه مي‎روم

در حلقه‎ي جماعت گمراه زلف تو

تويي كه دم از قيامت مي زني
اگه مردي قيد دنيا رو بزن
اسم مصطفاي چمران كه مي آد
زنگ زورخونه ي مولا رو بزن


وقتي اسمتو مي آرم به زبون
عطر خنده ت مي پيچه تو باغ گل
مرشدا به احترامت پا مي شن
رخصت از چشات مي گيره داش آكل


زورخونه يك قتلگاهه ، قتلگاه
كي ميگه ميدون زوره زورخونه ؟
آقا مرشد! واسم از علي بخون !
وقتي نيستي سوت و كوره زورخونه


لوطي محله ي دلا تويي
اسم ديگت پورياي ولي يه
پهلوون اونه كه توي معركه
كشته مرده ي مرام علي يه


سه طلاقه كرده دنيا رو دلت
پر دردي ، پر درد طلبي
دست عقلو دادي تو دستاي عشق
شير روزي تو و زاهد شبي


كوچه هاي صور و صيدا تا هنوز
چش به راهن شبي از راه برسي
كوچه هاي بيقرار و آشنا
بچه هاي غربت و دلواپسي



اسم چمران كه مي آد پهلوونا
ميشكنن ، نفساشونو خاك مي كنن
زير لب مي گن به روحش صلوات
خال رو بازوشونو پاك مي كنن



تويي كه دم از قيامت مي زني
اگه مردي قيد دنيا رو بزن
اسم مصطفاي چمران كه مي آد
زنگ زورخونه ي مولا رو بزن